Sadi 1213-1291

İran’lı ünlü yazar Muslihüddin Sâdî. Klasik İran edebiyatının en büyük şairlerinden biridir. Şiraz’da doğmuş (1213) ve aynı yerde vefat etmiştir (1291). Aynı zamanda bir inanç önderi olan Sa‘dî, mahlasını, Salgurlu hanedanı atabegi Sa’d bin Zengi’den aldı. En ünlü yapıtları ahlakî-didaktik tarzda yazdığı Gülistân ve Bostândır. Bu iki eser dışındaki çeşitli şiirleri Külliyât-ı Sa‘dî-i Şîrâzî başlığı altında bir araya getirilmiştir.

ç.n.[2] Farsça'dan çeviren: Ömür Ceylan

ç.n.[3] Farsça'dan çeviren: Ozan Yılmaz

Sâib-i Tebrîzî (ö. 1671)

17. yüzyıl İran edebiyatının ünlü şairi Sâib, Farsça söyleyen Türk asıllı şairler topluluğundandır. Adı; söz, hayal ve felsefenin bir araya geldiği Sebk-i Hindî/Hint Üslûbu ile özdeşleşmiştir. Geleneğin şiir anlayışının aksine farklı bir eda yakalamayı hedefleyen Sâib’in şiiri, değişik imajlar ve özgün imgelere ev sahipliği yapar. İnce hayalleri somut kavramlarla dile getirmekle kalmaz, okuyucuyu Hint Üslûbu’nun esrarengiz âleminde gezdirirken mânâ avcılığına da sevk eder. Bütün bu özellikleriyle Sâib, Hafız’ın temellerini çok önceden attığı alegorik şiirin en büyük uygulayıcılarından biri konumundadır.

Ç.N.[1] Çeviren : Ömür Ceylan

Hâfız-ı Şirazî (ö. 1390)

Sadece İran edebiyatının değil tüm dünya edebiyatının da sayılı şairlerinden biri kabul edilen Hâfız, Şirazlı şairler geleneğinin en ünlü temsilcisidir. Her yönüyle ekoller üstü bir şair olan Hafız, soyut kavramları söz kalıbına dökmekteki başarısı nedeniyle “lisânü’l-gayb/görünmezin dili” ve “tercümânü’l-esrâr/sırlar tercümanı” lâkablarıyla anılır. Şiir estetiğini zirveye çıkardığı gazelleri her dönemde büyük takdir toplamış ve birçok dile çevrilerek geniş yankılar uyandırmıştır.

Ç.N.[1] Çeviren : Ömür Ceylan