Berlin’de bir Yahudi ailesinin çocuğu olarak dünyaya geldi. Lisedeyken sosyalist bir dergiye okulu hakkında verdiği raporlardan dolayı okuldan atıldı. Önce eczacılık, daha sonra “Garip Şeytan” adlı anarşist dergide yazı işleri müdürlüğü yaptı. 1909’dan itibaren Münih’e yerleşti ve burada soyalist görüşlü Grup Eylem ve Grup Anarşist derneklerini kurdu. 1910’da tutuklanarak gizli işler çevirmek suçuyla yargılandıysa da serbest bırakıldı. Münih Kabaresi’nde ve Simplicissimus gibi zamanının ünlü mizah dergilerinde çalıştı. Birinci Dünya Savaşı’nın sonlarına doğru siyasi görüşleri ve vicdani redçilikten dolayı altı ay hapis yattı. Hapisten çıktığında savaş sona ermişti.
1919’da Münih’te Devrimci İşçi Kurumu’nun üyesi olarak Bavyera’da bir Meclis Cumhuriyeti kurulması fikrini savundu. Bu cumhuriyetin ordu tarafından lağvedilmesinin ardından hareketin elebaşılardan biri olarak 15 yıl hapse mahkum edildi. 1924’de affa uğradı. Hapisten çıktıktan sonra Berlin’e dönerek Fanal adında anarşist bir dergi çıkardı. 1925-29 yılları arasında Alman Komünist Partisi’ne yakınlığıyla bilinen ve savaş esirlerine yardım eden Kızılyardım kurumu için çalışmaya başladı. Bu yüzden Alman Anarşistler Federasyonu’ndan atıldı. 1929’da siyasi düşünce farklılıklarından dolayı Kızılyardım’dan ayrılan Mühsam, faşistlerin Almanya’da iktidarı ele geçirmelerinden çok kısa bir süre önce, 1932 senesinde, Toplumun Devletten Kurtarılması - Komünist Anarşizm Nedir? başlıklı ünlü makalesini yayımladı.
Faşistlerin iktidara gelmelerinden kısa bir süre sonra 1933 yılında tutuklanarak Oranienburg Toplama Kampı’nda öldürüldü. Ölümü basına “Yahudi Erich Mühsam gözaltında kendini astı“ şeklinde yansıdı. Şiirleri ve diğer eserleri, ancak ölümünden sonra yayımlandı.
Eserlerinden bazıları: Eşcinsellik. Zamanımızın Ahlak Tarihi’ne Bir Katkı (1903), Çöl (Şiirler, 1904), Krater (Şiirler, 1909), Yudas (İşçi Tiyatrosu, 1921); Devrim (Mücadele Türküleri, Marşlar ve Taşlamalar, 1925), Alarm (Manifestolar, 1925)
Almanca'dan Çeviren: Oğuz Tarihmen
Erich Mühsam 1878-1934
Conrad Ferdinand Meyer 1825 -1898
(1825 -1898). Zürih İsviçre doğumlu. Almanca ve Franzsızca olmak üzere iki dilde öyküler ve romanlar yazdı. Son yıllarında şiire ağırlık verdi. Akıl hastalığı nedeniyle sık sık hastanelere düşen Meyer, 28 Kasım 1898’de yaşama gözlerini yumdu.
Almanca'dan çeviren: Sedat Umran
Julius Mosen 1803-1867
Alman şair ve yazar. Hukuk eğitimi gördü. 1834 yılında Dresden’de avukat olarak çalışmaya başladı. Bu yıllarda, felsefik bir metin, Ahasvar (1838), ve şiir kitabı, Gedichte (1836) yayımladı. Şiirin yanı sıra tarihi oyunlar da yazdı. 1845 yılında Court Theatre’dan teklif alınca avukatlığı bırakıp bu tiyatroda dramaturg olarak çalıştı. Ancak kısa süre sonra felç geçirdi ve uzun yıllar felçli olarak yaşadıktan sonra, 1867 yılında hayata gözlerini yumdu. Ölümünden sonra 8 cilt halinde Toplu Eserleri (Sämtliche Werke) yayımlandı.
Ç.N.[1] Çeviren: Sedat Umran
Nelly [Leonie] Sachs 1891-1970
Nelly [Leonie] Sachs 10 Aralık 1891'de, Berlin'de, zengin bir Yahudi ailenin tek çocuğu olarak doğdu. Müzik ve dans eğitimi gördü, genç yaşlarından başlayarak şiir yazdı.
Babası 1930'da kanserdan öldü. 1933'den sonra başlayan Nazi baskıları ve kovuşturmaları üzerine Mayıs 1940'da annesiyle birlikte İsveç'e —ucu ucuna; toplama kampına götürülme emri çıkmışken, son anda— kaçtı; geride bırakmak zorunda kaldığı sevgilisi toplama kampında öldürüldü. Annesi 1950'de öldü. Sürgünde ekonomik sıkıntı içinde yaşadı—İsveç vatandaşlığı ancak 1953'de verildi.
Şiirlerini II. Dünya Savaşı'ndan sonra —zorlukla; başlangıçta Doğu Almanya'da— yayımlamağa başladı. Şiirleri Paul Celan'ın dikkatini çekti; mektuplaştılar ve yakın dost oldular. 1950'lerden sonra Batı Almanya'da da tanınmağa başladı. 1960'da kadın şairlere verilen Meersburg-Droste Ödülü'nü almak için gittiği Almanya'dan dönüşte, öteden beri varolan ruhsal sıkıntıları ('akut depressiv paranoya') çöküntüye dönüştü; toplam üç yıl psikiyatrik tedavi gördü.
75. yaşgününde, 10 Aralık 1966'da (Samuel Josef Agnon ile paylaştığı) Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldı. Törendeki konuşmasında okuduğu; o vesileyle yazdığı bir şiir, şöyle sona eriyordu:-
An Stelle von Heimat
halte ich die Verwandlungen der Welt—
Yurt yerine
aldığım, başkalaşımları bu dünyanın—
Ödülün para karşılığını yoksullara yardım kuruluşlarına dağıttı. Bundan sonra kamuoyundan uzak durdu; sıkıntıları da sürdü. 1970'de, psikiyatri kliniğinde yatarken ortaya çıkan kanser sonucu, 12 Mayıs'ta öldü. (Paul Celan da birkaç gün sonra intihar edecekti.)
Kitapları
—In den Wohnungen des Todes 1947
(Ölümün Evlerinde)
—Sternverdunkelung 1949
(Yıldız Kararması)
—Und niemand weiß weiter 1957
(Ve kimse bilmiyordu artık nereye gidilebilir)
—Flucht und Verwandlung 1959
(Kaçış ve Başkalaşım)
—Fahrt ins Staublose/Die Gedichte (Bd.1) 1961
(Tozsuzluğa Yolculuk/ Şiirleri (1. cilt))
—Noch feiert Tod das Leben 1961
(Hâlâ Kutluluyor Ölüm Yaşamı)
—Zeichen im Sand/Die szenischen Dichtungen 1962
(Kumda İzler/Sahnelenen Şiirler [Nazım Oyunlar])
—Glühende Rätsel 1963
(Parıldayan Gizemler (Seçme Şiirler))
—Die Suchende 1966
(Arayan [kadın])
Ölümünden sonra:-
—Gedichte 1977
(Şiirler)
—Suche nach Lebenden/Die Gedichte Bd.2 1979
(Yaşayanları Arayış/ Şiirleri 2. cilt)
—Frühe Gedichte und Prosa 1983
(Erken Dönem Şiirleri ve Düzyazıları)
Ç.N.[1] Çeviren Oruc Aruoba
